تست GHQ

معرفی کوتاه

• تست GHQ یک ابزار غربالگری کوتاه و کارآمد است که برای شناسایی نشانه‌های فشار روانی و مشکلات سلامت روان در جمعیت‌های بزرگ استفاده می‌شود. هدف اصلی آن سریعاً تشخیص افرادی است که نیاز به ارزیابی بالینی دقیق‌تر دارند.

هدف اصلی

• شناسایی تغییرات یا مشکلات سلامت روان در دو هفته اخیر یا بازه زمانی مشخصی که سوالات تعیین می‌کند.
• تشخیص نیاز به ارزیابی‌های تخصصی، حمایت‌های روانی یا مداخلات اولیه.

روند اجرا

• فرمی خودگزارشی: شرکت‌کننده به مجموعه‌ای سوالات پاسخ می‌دهد که معمولاً گزینه‌هایی مانند «ظاهراً نیست»، «تا حدودی نیست» و «بله» را شامل می‌شوند.
• نمره‌دهی و تفسیر: سؤالات به صورت تجربی نمره‌گذاری می‌شود (مثلاً نمره‌های 0 تا 3 برای هر سوال، بسته به نسخه). نمره کل نشان‌دهنده سطح فشار روانی است.
• تفسیر نتایج: معمولاً برای نشان دادن شدت مشکل به کار می‌رود و به تصمیم‌گیری درباره نیاز به مداخلات یا ارجاع کمک می‌کند.

انواع نسخه‌های رایج

• GHQ-12: نسخه‌ای کوتاه با 12 سوال که سریع اجرا می‌شود و برای غربالگری جمعیت‌های بزرگ مناسب است.
• GHQ-28: نسخه‌ای جامع‌تر با 28 سوال که جنبه‌های مختلف سلامت روان مانند اضطراب، افسردگی، فشار و سایر علائم را پوشش می‌دهد.
• سایر نسخه‌ها: بسته به هدف پژوهش یا کلینیک ممکن است نسخه‌های تغییر یافته وجود داشته باشد.

کاربردها

• بالینی: غربالگری اولیه برای تشخیص نشانه‌های اختلالات سلامت روان و پیگیری تغییرات با گذر زمان.
• پژوهشی: بررسی شیوع فشار روانی و عوامل مرتبط در گروه‌های مختلف جمعیتی.
• سازمانی/ آموزشی: ارزیابی سلامت روان کارکنان یا دانشجویان به منظور طراحی مداخلات حمایتی.

نکات تفسیر نتایج

• GHQ تنها ابزار غربالگری است و نتیجه مثبت به معنای تشخیص نیست؛ برای تشخیص دقیق به ارزیابی بالینی نیاز است.
• باید تفاوت‌های جمعیتی، فرهنگی و زبانی در نظر گرفته شود؛ نسخه‌های ترجمه‌شده یا فرهنگی-زبانی بهتر است با استانداردهای محلی همسان شوند.
• تفسیر نتایج باید توسط متخصص سلامت روان یا روان‌سنجی انجام شود و همواره با سایر منابع اطلاعاتی ترکیب گردد.

مزایا و محدودیت‌ها

• مزایا: سریع، اقتصادی، قابل‌استفاده در جمعیت‌های وسیع و گزارش نحوه تغییرات سلامت روان در بازه‌های زمانی مختلف.
• محدودیت‌ها: امکان پاسخ‌های اجتماعی‌خواسته یا ارائه پاسخ‌های اغراق‌آمیز/کاهش‌دهنده صراحت، نیاز به تفسیر توسط کارشناس، محدود به خودگزارشی است.